«Η καλύτερη μας μεταγραφή είναι ο προπονητής…». Αυτό έλεγαν αρκετοί φίλοι της ομάδας μας στην εξέδρα του ΑΛΦΑ ΜΕΓΑ και πραγματικά αποδικνύεται ότι έχουν μεγάλο δίκαιο. Κάθε εβδομάδα κερδίζει και περισσότερους υποστηριχτές.
Το τι κοουτσάρισμα έκανε και στο ντέρμπι με τον Απόλλωνα δεν περιγράφεται. Από την αρχική ενδεκάδα, το πλάνο, τις αλλαγές και τις κινήσεις του σε όλο το παιχνίδι. Άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη.
Έχουμε και λέμε:
-Προτίμησε τον Κορέια ως αριστερό εξτρέμ (παρά τον Τσίκο) και τον δικαίωσε πλήρως ο ποδοσφαιριστής για την επιλογή του: Όσο έπαιξε, ήταν εξαιρετικός. Πίεζε ψηλά, βοηθούσε ανασταλτικά και δεν μπορούσε ο αντίπαλος να αναπτυχθεί από το δεξί άκρο με τον Νταρίγκουα.
-Κράτησε στο αρχικό σχήμα τον Γκασάμα. Ίσως με αυτή την κίνηση ήθελε να κερδίσει ύψος στην ομάδα και είδαμε ότι παίζαμε πολύ από τα πλάγια με σέντρες. Σε αυτό το κομμάτι (στο αέρα) ο Γκασάμα είναι πολύ καλύτερος και πιο δυνατός από τον Καστέλ. Δεν είναι τυχαίο που παίξαμε με δύο φορ μέχρι το τέλος και στο τέλος πετύχαμε γκολάκι με το κεφάλι του Γκασάμα…
-Φάνηκε ότι διαβάσαμε πολύ τον Απόλλωνα. Τους πιέζαμε από την περιοχή τους και εάν εξαιρέσουμε το πρώτο δεκάλεπτο, από εκεί και πέρα ελέγχαμε πλήρως τον αγώνα. Δεν μπορούσαν να αλλάξουν δύο πάσες και οργανωτικά ήταν ανύπαρκτοι…
-Η είσοδος των Τσίκο και Καστέλ στο 57’ στις θέσεις των Κορέια και Ουαρίς, έδωσαν νέα επιθετική πνοή και ενέργεια στην επίθεση μας. Η πίεση που τους κάναμε ήταν αφόρητη και στο τέλος πήραμε αυτό που αξίζαμε.
Τι να γράψουμε άλλο; Ο μαέστρος Γκαγιέγο τους «έδεσε» κόμπο και ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς ακόμα ψάχνει (λέει) τι συμβαίνει…
