Το 2024 ολοκληρώθηκε και αναμφίβολα καταγράφεται ως μία από τις πιο καταστροφικές χρονιές στην ιστορία της Μεγάλης Κυρίας, συγκρίσιμη μόνο με το έτος της τουρκικής εισβολής πριν από μισό αιώνα. Αυτή τη φορά, όμως, η καταστροφή δεν προήλθε από εξωτερικούς εχθρούς, αλλά από τους ίδιους τους ανθρώπους της Ανόρθωσης – τους υποτιθέμενους “αγνούς Βαρωσιώτες” και “επιφανείς Ανορθωσιάτες”! Ποιος να το φανταζόταν;
Το θετικό στοιχείο του 2024 είναι η οριστική αποδέσμευση της ομάδας από τη 10ετή δικτατορία της οικογένειας Πουλλαΐδη. Μια οικογένεια που ουδέποτε αγάπησε πραγματικά την Ανόρθωση, ούτε επένδυσε ουσιαστικά στην ανάπτυξή της. Οι οικονομικές συνεισφορές τους περιορίζονταν στο μίνιμουμ και απλώς κάλυπταν τα απολύτως απαραίτητα, ενώ οι αποφάσεις τους αποδόμησαν συστηματικά κάθε θετικό βήμα που επιχειρήθηκε.
Τα παραδείγματα αφθονούν. Η επανειλημμένη εγκατάλειψη της ομάδας – τρεις φορές, λες και ήταν περαστικοί και όχι οι μεγαλομέτοχοι – είναι χαρακτηριστική της νοοτροπίας τους. Για “κερασάκι στην τούρτα”, τοποθέτησαν στις θέσεις του προέδρου άτομα όπως ο Αντρέας Παντελή και ο Αντρέας Σάντης, οι οποίοι με τις πράξεις τους κατέστρεψαν ό,τι είχε απομείνει.
Η αποχώρηση της οικογένειας τον Ιούνιο άφησε πίσω της μια ομάδα σε αγωνιστική και οικονομική κατάρρευση, ένα γήπεδο σε άθλια κατάσταση και ένα προπονητικό κέντρο χωρίς καμία αναβάθμιση. Ακόμα χειρότερα, αν δεν ήταν η εκστρατεία των απλών φιλάθλων, το “Αντώνης Παπαδόπουλος” ίσως να είχε χαθεί για πάντα.
Οι λανθασμένες επιλογές της οικογένειας Πουλλαϊδη από τις αρχές του 2022, όταν η ομάδα είχε εξυγιανθεί οικονομικά, μας έφεραν σήμερα στο σημείο να αντιμετωπίζουμε εμπάργκο μεταγραφών από τη FIFA λόγω οφειλών σε πρώην προπονητές και παίκτες, όπως οι Μίλανιτς, Παϊσίνιο, Γκάιζερ και Χαρογιάν. Όλοι αυτοί ήταν επιλογές των… “επιστημόνων” Λάρκου και Δαμιανού, με τις ευλογίες της οικογένειας Πουλλαΐδη.
Σε ότι αφορά τον εκλεκτό της οικογένειας, Αντρέα Σάντη, για ν’ αναλάβει τη διοίκηση της χρεωμένης εταιρίας είναι περιττά. Από χρεωμένη την κατήντησε χρεοκοπημένη για να κάνει τα καπρίτσια του και τα… show του με πρόωρες ανανεώσεις των Γκαρσία, Πριέτο και Γκερέρο!
Τώρα, παλεύουμε για την είσοδο στην πρώτη εξάδα και ελπίζουμε για κάτι καλύτερο στο Κύπελλο. Όμως, χωρίς άρση του εμπάργκο μεταγραφών, πόσο ρεαλιστικό είναι να επιτύχουμε αυτούς τους στόχους; Ελπίζουμε σε… θαύμα στις αρχές του 2025!
Οι φίλαθλοι της ομάδας μας, αν και συνειδητοποιημένοι για την κατάσταση, δικαιολογημένα αισθανόμαστε προδομένοι. Παρά το φετινό μπάτζετ των περίπου 3 εκατομμυρίων ευρώ, η ποιότητα και οι επιδόσεις της ομάδας είναι απογοητευτικές. Ο πήχης έχει πέσει τόσο χαμηλά που κάποιοι ίσως δεν το αντιλαμβάνονται.
Η σημερινή διοίκηση, προφανώς και δεν ευθύνεται για την καμένη γη που κληρονόμησε, όμως θα κριθεί αυστηρά αν αφήσει την Ανόρθωση να παραμείνει σε αυτήν τη μετριότητα, να παίζει τον ρόλο του κομπάρσου στο κυπριακό πρωτάθλημα, χωρίς τουλάχιστον να διεκδικεί ένα εισιτήριο για την Ευρώπη.
Είναι καιρός να κοιτάξουμε στον καθρέφτη και να βρούμε τρόπους για να επιστρέψουμε ως πρωταγωνιστές στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Αν συμβιβαστούμε με την παρούσα κατάσταση και κάνουμε απλώς τα απαραίτητα για να “βγαίνει η χρονιά” θα είναι το μεγαλύτερο λάθος. Αυτός ο εφησυχασμός θα αποδειχθεί πιο επικίνδυνος ακόμη και από τη δικτατορία της οικογένειας Πουλλαΐδη.
Η Ανόρθωση αξίζει καλύτερα. Eυελπιστούμε και ευχόμαστε πως η Ανόρθωση όπως τόσες άλλες φορές, θα αναγεννηθεί από τις στάχτες της, όπως ο εμβληματικός Φοίνικας. Ο αγώνας για επιστροφή στην… κανονικότητα πρέπει να ξεκινήσει από την 1η Ιανουαρίου 2025!
