Οι τελευταιές μας εμφανίσεις, το πάθος, η διάθεση και η θέληση των παικτών μας, ανέβασαν και τη ψυχολογία του κόσμου.
Γνωρίζαμε όλοι ότι και με τις απουσίες που είχαμε τα κουκκιά μας είναι μετρημένα, αλλά τον τελευταίο μήνα κάθε εβδομάδα είχαμε απώλειες και δεν σταθήκαμε ποτέ σε αυτές. Αντίθετα δεν κλάψαμε ποτέ για αυτές.
Περιμέναμε ότι στο ματς της χρονιάς η ομάδα μας θα συνέχιζε τις ψηλές πτήσεις. Πιστεύαμε ακράδαντα και στην πρόκριση. Όχι μόνο δεν την πήραμε, αλλά ουσιαστικά χάθηκε από το 46´!
Αυτό ξενέρωσε τον απίθανο κόσμο μας. Σε ένα «τελικό» πέσαμε αμαχητί και ο Απόλλωνας πήρε μια εύκολη πρόκριση μέσα στο Ναό. Ένας αντίπαλος που δεν είναι και αυτός στα καλύτερα του…
Κρίμα για αυτό τον απίστευτο κόσμο μας που ζει πρωτόγνωρες στιγμές…
